btnmenu
telegram-drsalamat

هزار دلیل برای خوردن میگو

 اخبار سلامت ,     منتشر شده در104 روز پیش ,      بدون دیدگاه ,      27

    اشتراک گذاری مطلب :
  • facebook
  • twt
  • google

هزار دلیل برای خوردن میگو

هزار دلیل برای خوردن میگو

میگو در تمام دنیا به عنوان یک غذای محبوب، گران و پرخاصیت شناخته می‌شود. اما خیلی از ما به دلیل بوی میگو و بافت آن و ناآشنا بودن با روش درست طبخ میگو، قید خوردن آن را می‌زنیم. در حالی که میگو آنقدر پرخاصیت است که بهتر است هفته‌ای یک نوبت آن را مصرف کنید. اگر برای خوردن میگو دنبال دلیل می‌گردید، ما برایتان چندین دلیل محکم می‌آوریم تا این خوراک دریایی را در برنامه غذایی تان جای دهید.

به گزارش کلینیک سلامت ،در هر۱۱۰ گرم میگو ۲۰۰ میلی گرم کلسترول وجود دارد اما این خوراک دریایی با وجود غنی بودن از کلسترول، بسیار سالم است. میزان کلسترول در ۱۰۰ گرم میگو حدود دوسوم میزان کلسترول در یک تخم‌مرغ ۵۰ گرمی است.

گوشت گوسفند، گوساله، مرغ، ماهی و میگو جزو غذاهای با پروتئین بالا محسوب می‌شوند که معمولا نیاز پروتئینی بدن باید توسط آنها تأمین شود. اما پروتئین میگو از آنها هم باکیفیت‌تر است. پروتئین موجود در میگو کیفیت بالایی داشته و حاوی تمام اسیدآمینه‌های لازم جهت رشد می‌باشد. پروتئین میگو همانند سایر جانوران دریایی به دلیل نداشتن بافت همبند به راحتی هضم می‌شود. ‏

میگو مقدار قابل توجهی املاح ضروری به خصوص فسفر و آهن دارد که به ویژه برای کودکان در حال رشد و زنان باردار بسیار مفید است‎.‎

میگو در مقایسه با گوشت، مرغ و ماهی کالری کمتری دارد. در هر ۱۰۰گرم میگوی تمیز شده ۱۰۰ کالری وجود دارد.‏

در غذاهای دریایی به دلیل کمتر بودن بافت پیوندی به نسبت سایر غذاهای گوشتی، گوشت آنها نرم‌تر بوده و این واقعیت به خصوص پس از پخت مشخص می‌شود. به همین دلیل غذاهای دریایی و از جمله میگو برای افراد مسن که به دلیل وضعیت دهان و دندان کمتر قادر به جویدن و هضم غذا هستند بسیار مفید است.

۱۰۰ گرم میگو، حاوی ۷۷ میلی گرم آب، ۹۹ کالری انرژی ۱ر۱۸ گرم پروتئین، ۸ر. گرم چربی، ۱۶۳ میلی‌گرم کلسترول و ۹۱ میلی‌گرم قند است. اسیدهای چرب امگا ـ ۳ که از دسته اسیدهای چرب غیر اشباع بوده و برای سلامتی مفید هستند، در میگو‌ها به وفور یافت می‌شوند. این دسته از اسیدهای چرب می‌توانند در کاهش خطر بیماری‌های قلبی موثر واقع شود. اسیدهای چرب امگا‌ـ۳ هم چنین اجزای ضروری برای غشا سلول مغز و بافت چشم است‎.‎

میگو منبع غنی از ویتامین‌های

B12‎،A ، B6 ‎،B12‎، ‏C، ‏D، ‏E، و املاحی چون کلسیم، آهن، منیزیم، پتاسیم، سدیم، روی، مس، منگنز، و سلنیوم است. علاوه بر این؛ کلسیم، آهن، روی، منیزیم، و فسفر میگو نسبت به سایر آبزیان بیش‌تر است. ‏

میگو منبع عالی ویتامین‎ B12‎، ویتامین‎ D ‎و سلنیوم است. همچنین با مصرف ۱۲۰ گرم میگو حدود ۷۰ درصد نیاز روزانه ویتامین‎ B12 ‎و ۱۰ درصد نیاز روزانه ویتامین‎ B6 ‎تأمین می‌شود.‏

میگو حاوی مقادیرزیادی تریپتوفان و سلنیوم است. سلنیوم یکی از مواد معدنی است که با اثر آنتی‌اکسیدانی خود به پیشگیری از سرطان کمک می‌کند. ‏

این میزان برای کنترل هموسیستئین (هموسیستئین ماده‌ای است که باعث تخریب دیواره عروق می‌شود و به عنوان یک عامل مهم در ایجاد بیماری‌های عروق کرونر قلب به شمار می‌رود) پلاسما مفید است‎.‎

کودکانی که مادران آنها در دوران بارداری به میزان کافی از ماهی و میگو استفاده کرده‌اند در شش ماه اول تولد از نظر رفتاری و هوش حدود دو ماه از سایر همسالان خود جلوترند. اسیدهای چرب غیراشباع موجود در میگو نقش ضد التهابی دارد، در نتیجه با مصرف آن می‌توان از ابتلا به بیماری‌های التهابی مانند ورم مفاصل و برونشیت مزمن پیشگیری کرد. ‏

میگو حافظه را تقویت می‌کند و قدرت ذهنی را بالا می‌برد. ‏

میگو در بالا بردن مقاومت بدن، بهبود التهاب‌ها، بیماری‌های قلبی و مبارزه با سرطان کمک فعالانه‌ای دارد.

منبع: روزنامه اطلاعات

  بدون دیدگاه